Ontgrendelde werkplekken

Wat is Ontgrendelde werkplekken?

Een scherm dat aan blijft staan, is geen inactieve monitor maar een actieve sessie die nooit meer om het wachtwoord vraagt. In deze oefening gaat een collega weg met zijn werkplek ingelogd terwijl de avondschoonmaakster aan zijn bureau werkt, en staat een gedeelde inlog op het teambord, leesbaar voor de hele ruimte. Je oefent met de computer van een ander vergrendelen, het inloggegeven wissen en vragen om de automatische vergrendeling die werkt op avonden dat niemand oplet.

Wat je leert in Ontgrendelde werkplekken

• Een ontgrendeld scherm zien als een geauthenticeerde sessie in plaats van een monitor die toevallig aanstaat
• De onbeheerde werkplek van een collega vergrendelen en het diegene laten weten, in plaats van te besluiten dat het iemand anders zijn zaak is
• De betrouwbaarheid van de persoon die er staat loskoppelen van de blootstelling van een open sessie op een lege verdieping
• Een gedeeld inloggegeven dat in een gedeelde ruimte is opgeschreven als gecompromitteerd beschouwen, zodat het wordt gewijzigd en niet alleen gewist
• Vragen om een automatische schermvergrendeling als maatregel die werkt wanneer er niemand is om iets op te merken

Ontgrendelde werkplekken — Trainingsstappen

1. Tien voor zeven

   Donderdagavond bij Orrowdale Studios. De meeste collega's zijn om zes uur naar huis gegaan, en Alice maakt het laatste Brindlewick-ontwerp af terwijl de lichten al half uit zijn. Er komt een e-mail binnen van Tom Ellerby, de art director, die tegenover haar zit.

2. Wat hij aan liet staan

   De stoel van Tom is naar achteren geschoven en zijn jas is weg, maar zijn monitor staat aan de andere kant van de ruimte nog aan. Geen vergrendelscherm, geen wachtwoordprompt, alleen zijn bureaublad zoals hij het achterliet. Achter Alice staan de klussen van deze week nog met stift op het studiobord.

3. De verdieping is niet leeg

   Er komt een schoonmaakkar door de deur aan de voorkant van de studio. De schoonmaakster loopt de ruimte rond, leegt prullenbakken, neemt de bureaus af en blijft staan bij het bureau tegenover Alice. Het bureau van Tom. Met het scherm van Tom aan.

4. Wie ze is

   Kijk eerst naar het pasje aan haar schort, want dat beantwoordt de vraag die de meeste mensen liever niet hardop stellen.

5. Dinsdag en donderdag

   Ze doet deze verdieping sinds het voorjaar twee keer per week, en ze is eraan gewend om om zeven uur nog iemand aan een bureau aan te treffen.

6. Het scherm naast haar

   Rosa is geen enkele bedreiging, en haar zo behandelen zou zowel onbeleefd als naast de kwestie zijn. Wat er naast haar op het bureau staat, is nog steeds de open sessie van Tom, en die staat nog open als zij naar boven is, de lichten uit zijn en de verdieping van iedereen is die een sleutel heeft.

7. Twee stappen door de ruimte

   Rosa zegt natuurlijk en rolt de kar terug naar het midden van de ruimte, zodat Alice bij het bureau kan. Alice vergrendelt de computer van Tom. Het duurt ongeveer net zo lang als het zeggen, en het scherm gaat naar zijn vergrendelscherm. Hij raakt niets kwijt, en over tien minuten zit hij er weer voor.

8. Naar achteren

   Rosa maakt de bureaus af en loopt met de kar door de studio naar het glas achterin. Waardoor ze voor het bord komt te staan.

9. Lees het bord

   Alice loopt sinds maart twee keer per dag langs dit bord en is maanden geleden gestopt met lezen wat erop staat. Lees het nu, zoals iemand die het voor het eerst ziet: Brindlewick Foods, verpakking, ontwerp naar de drukker op 2 dec. Een klant bij naam en een datum die niemand buiten de studio kent. Verrow Gardens, rebranding, logoreview vrijdag. Een tweede klant, en het feit dat hun huisstijl opnieuw wordt getekend. De gedeelde inlog voor de assetbibliotheek, in het rood, tussen die twee.

10. Veeg de regel weg

    De klussen kunnen blijven staan. De regel in het midden niet: dat is het wachtwoord waarmee vier freelancers en iedereen in deze ruimte bij de ontwerpbibliotheek komen, met stift op hoofdhoogte uitgeschreven. Rosa staat er een meter vandaan met een doek, en heeft zelf gezegd dat ze nooit aan de tekst komt.